τυμπανοκρουσίες έρχονται...

Έχουν φύγει...οι παρέες, οι φιλοξενούμενοι, τα παιδιά από το festival..

Έχουν μείνει..ο ανανεωμένος εαυτός μου, η πολύ δουλειά που πρέπει να κάνω, τα μπάνια που συνεχίζονται, η θάλασσα, το ποδήλατο που δεν αποχωρίζομαι και το βιβλίο που δεν τέλειωσα ακόμη..

Ζω την ωραία μου μοναξιά και απολαμβάνω, λίγο πριν αρχίσει πάλι η πολύ δουλειά και τα ανεβοκατεβάσματα Αθήνα- Λευκάδα..

Λίγο πριν μπει ο Σεπτέμβρης..για να ανασκουμπωθώ ξανά..και να αρχίσουν τα όργανα..

FOLKLOR..

Ξέμεινα στο νησί φέτος

συμμαζεύοντας 10 χρόνια ζωής..

κι εκεί που νόμιζα πως ήμουν μόνη

με όσα πέταξα και όσα κράτησα..

ήρθε το φολκλορ να μου ζωντανέψει τις νύχτες και τις μέρες.

Ιταλία, Κόστα Ρίκα, Σερβία...και άλλες πολλές χώρες ...είναι στο νησί για το φολκλορ

μένουν απέναντί μου και ζω παρατηρώντας όλους αυτούς τους ανθρώπους που ήρθαν από διάφορα μέρη του κόσμου για να παρουσιάσουν την παράδοσή τους, να χορέψουν και να γλεντήσουν...είναι σαν μια μεγάλη κατασκήνωση...ξεγνοιασιά, διασκέδαση, μουσική και παρέα...μόνο από την Γεωργία δεν ήρθαν λόγω των καταστάσεων που ζουν...των καταστάσεων που το δικό μου το μυαλό δεν μπορεί να καταλάβει και να χωνέψει...

και συνεχίζουμε να ζούμε στο φολκλορ της δικής μας ζωής...

Αναμνήσεις..καλοκαίρι 2007

περιοδεία Bodrum, Σάμο..7 ημέρες με τους ΗΧΩ Ν ΗΧΩ...μουσική, πρόβες, ξενύχτια, μουσική, συζήτηση, ανταλλαγή, μοίρασμα, μπάνιο...
hand chimes, ιδιόφωνο όργανο (βλ.εικόνα) που μαθαίνεται γρήγορα αν ξέρεις πλήκτρα..
φέτος δεν είχε περιοδεία..φέτος υπήρξαν γάμοι, εγκυμοσύνη, νέα μέλη..αποχωρήσεις παλαιών μελών και αναμνήσεις
Αναμνήσεις μιας δημιουργικής μουσικής ομάδας..ενός μουσικού δεσίματος και όχι μόνο..
Καλή συνέχεια..

Πωλείται clavinova YAMAHA

και να που αποφάσισα να πουλήσω την clavinova μου ...για να μην γίνω συλλέκτης πιάνων ηλεκτρικών και μη...δεν έχω και που να τα βάλω...
λοιπόν, όποιος ενδιαφέρεται να αγοράσει μια clavinova σε πολύ καλή τιμή και πολύ καλή κατάσταση ας επικοινωνήσει μαζί μου...
ευχαριστώ..

μην το κρατάς μέσα σου...

...είναι καλύτερα όταν δεν το κρατάς μέσα σου. Για σένα είναι....ξεσπάς, αδειάζεις, ανακουφίζεσαι. Για τον άλλον, όμως, είναι? Και μετά έρχονται οι ενοχές και η συγγνώμη...
Πως θα το προλάβω και πως θα το διαχειριστώ ίσως να είναι καλύτερες συμβουλές στον εαυτό μας, πως θα έχω τον έλεγχο του εαυτού μου, ώστε να μην νευριάσω, να μην προσβάλω, να μην πω λόγια - που μετά θα τα πάρω εύκολα πίσω- με στόχο πάντα να το βγάλω από μέσα μου για να μην με βασανίζει....
ή να το βγάλω από μέσα μου αλλά να μην το διοχετεύσω στον άλλο - δεν φταίει σε τίποτα άλλωστε- ίσως είναι καλύτερα για όλους να μη το κρατήσω μέσα μου, αλλά να το στείλω σε μένα όχι στον άλλο...Μόνο τον εαυτό μου μπορώ να ελέγξω και να αξιοποιήσω και να οδηγήσω...

10+1

Για να με γνωρίσετε, είπα να παίξω με τους φίλους μου το παιχνίδι 10+1 άχρηστες πληροφορίες για μένα (που τελικά δεν είναι άχρηστες):

1. Το πρώτο μου ταξίδι με αεροπλάνο ήταν όταν βγήκα από το μαιευτήριο ημερών Αθήνα-Άκτιο. Ξαναμπήκα σε αεροπλάνο μετά από 20 χρόνια..Γιάννενα-Αθήνα.

2. Το κέντρο του κόσμου για μένα είναι το χωριό μου.

3. Τα πρώτα βήματά μου στο πιάνο τα έκανα με την καθοδήγηση του παππού μου.

4. Οι φίλοι μου με λένε απαθή.

5. Η φούγκα είναι η αγαπημένη μου μουσική φόρμα.

6. Ένας παπάς μου έχει πει να σκίσω το πτυχίο μου. Τελικά δεν το έκανα.

7. Δεν μου αρέσουν τα ζώα, εκτός από τα ψάρια στο ενυδρείο.

8. Τσάντες, παπούτσια και καλσόν.. τρελαίνομαι!

9. Μ' αρέσει να μου κάνουν τα χατήρια.

10. Θέλω να φορέσω γυαλιά μυωπίας.. αλλά δεν έχω μυωπία!

11. Το ιδανικό για μένα θα ήταν να περπατούσα ξυπόλητη παντού.. αλλά η μάνα μου με κυνηγούσε πάντα από πίσω!

πρώτο σχέδιο

και να που όταν δίνεις χρόνο και εμπιστεύεσαι την διαδικασία (ή τον εαυτό σου ή και τους άλλους, τους ξεχωριστούς άλλους) τα πράγματα έρχονται όπως τα θέλεις...όπως τα έχεις ονειρευτεί...
στην σημερινή κοινωνία που όλα τρέχουν, για να είσαι σίγουρος για τις πράξεις και τις επιθυμίες σου χρειάζεται να πηγαίνεις αργά...δώσε χρόνο στον εαυτό σου, μην βιάζεσαι, ο πανδαμάτωρ χρόνος, ο χρόνος που όλα τα γιατρεύει...μας έλεγαν οι 'μεγάλοι', μας συμβούλευαν, όταν οι ίδιοι έτρεχαν και συνεχίζουν να τρέχουν από το πρωι μέχρι το βράδυ για να μαζέψουν χρήματα, να μας σπουδάσουν, να μη μας λείψει τίποτα, να μας παντρέψουν, να μας κάνουν κι εμάς γονείς (...) και όταν πεις είμαι μικρός ακόμα, δεν θέλω παντρειές, θέλω απλά να ζήσω αργά και ήρεμα τότε αρχίζουν άλλα γνωμικα, βιάσου, τα χρόνια περνάνε νερό, δεν θα προλάβεις, ό, τι είναι να κάνεις σήμερα μην το αναβάλεις για αύριο... έτσι, λοιπόν, έρχεται η σύγκριση, η σύγκρουση και η σύγχιση...και ανοίγει ο δρόμος για την καρέκλα του ψυχοθεραπευτή...πάλι καλά που η γενιά μας ψάχνει να βρει τον δρόμο της τον προσωπικό και όχι των άλλων...